iki Prensle Hayat

Ankara ya gelmemiz melihe yaradı sanırım Antakya da  onunla bu kadar fazla etkinlik yapamiyorduk.  Boyalarla tanışma vaktinin geldiğine karar verdim ve iyikide vermişim. Gerçekten boyaya dokunmak onunla kağıda desenler çizmek çok hoşuna gitti. İlk once tek renkle başladık maviyi seçtik. Önce ben başladım çizmeye oda beni izledi ve yapmak için heyecanlandi. O minik ellerini , parmaklarını boyaya batırıp çıkarısini seyretmek doyumsuzdu. Biraz üstüne sürdü biraz kâğıda... araba çizgidigini soyledi ama  ortada eğri cizgilerden baska  birşey yoktu.  :)  baktım ellerinin büyük kısmı boya içinde bende ellerinin içini iyice boyadım ve el baskısı yaptım :) boya tek seferde yıkamada geçmedi uzun süre elleri mavinin tonlarini alarak dolaştı  yavrucak...

İKİNCİ BİR HAYAT: Hastalığım :         1988 yılında vücudun neredeyse tamamında oluşan ciddi şişlikler nedeniyle endişelenen ailem beni doktora yetiştiriyor.Hangi doktora...

Bu başlığı atalı aylar oldu. Ankaraya ani gelisimiz ve fotograflarin evdeki bilgisayarda kalmasından dolayı yayinlayamadim.. fakat Ankara da tekrar oyun hamuru almamizla oyunlarimiz başladı. Akşam paşayla hamurumuzdan kucuk toplar yaptık önce sonrada  yeşil hamurdan ağaç dallari tabi dallari ben yapmak zorunda kaldim ama inaniyorum ki zamanla el becerisi gelişecek.  Tek tek yerleştirdi o küçük toplar elmalarimiz oldu. Daha sonrada farklı şekiller çıktı ortaya ..   ilk hamurla oynadığımız da küçük toplar yapmıştım onlari kabına doldurup bosaltmistik daha farklı renkler kullanip renkleri ayırmasini istemiştim ama o doldurup boşaltmayi tercih etmişti :)

Bu hafta uzun zamandır alıp okumayı ertelediğim bir kitabı okumaya başladım.  "Çocuklara Söz Geçirme Sanatı" kitap Ali Çankırılı'nın kaleminden. Bir çoğumuz çocuğumuz hep bizim isteklerimizle büyüsün isteriz onunda bir birey olduğunu unuturuz. Büyüyene kadar o bize bir birey olduğunu kanıtlamaya çalışır biz ise onun içi hep en doğrusunu düşündüğümüzü. Unuturuz hatalar yapılmadan hayatın öğrenilemeyeceğini. Bazen boş yere sinirleniriz, kızarız ona ve yanlış cezalar uygularız. Halbuki bu kadar yıpranmadan , yıpratmadan da çocuk büyütülebilir. Ali Çankırılı doğru yolları, zamanları ve yöntemleri kullanarak çocuklarla nasıl iletişim kurabileceğimiz bize anlatıyor. Örnek hikayeleri okudukça kendi yaşamımızdan çok fazla şey görüyoruz belki biz yanlış yetiştirmemeye çalışıyoruz ama bizlerin nasılda yanlış yöntemlerle yetiştirildiğini fark ediyoruz. Her anne babanın okuması gerektiğine inandığım bir kitap.. 

13 Aralık 2011 de merhaba dedin bize. Melek yüzlü, bir arkadaşımın deyimiyle Yusuf yüzlüm. En yaramaz hallerinde bile masumlasip sonrada bize o şımarık  gülümsemeni yapiyorsun ya hersey bitiveriyor o an.13 Aralık  2013 2 yaşındasin artik. Bu yil Ankara da kutladik doğum gününü canim oğlum.  Babanın ameliyati nedeniyle uzun bir sure burda kalmamiz gerektiği için ve babanin enfeksiyon riski oldugundan anannen baban ve ben vardım doğum gününde.  Biraz sönük oldu bu sene ama hazırladığımız Hersey el emeği oldu. Hem sen eglen diye hemde baban uzulmesin diye küçükte olsa kutlama yaptık.  Buraya kadar yazdıklarım biricik ogluşuma... Hayatimda ilk defa ,eşim hazır ürün tuketemiyor diye , yaş pasta yaptım.  Kenar kısmını beceremedigim icin rulokatlari guzelce dizdim pastam biraz küçük olduğu icin rulokatlari ikiye böldum ama çokta başarılı olduğum soylenemez :)  Yemek sitesinden aldigim pandisanya tarifi ile kekini yaptım.  Pirinç unu kullanarak vanil...